نوزاد خود را طراحي و سفارش دهيد

فقط در قبال پرداخت چند هزار دلار خانم ها زماني که تحت عمل لقاح مصنوعي يا Invitro Fertilization (IVF( قرار مي گيرند مي توانند در آينده نزديک فرزند پسر با صورتي زيبا، علاقه مند به ورزش و مقاوم در مقابل سرطان روده بزرگ سفارش دهند.
کلينيک هاي باروري در ايالات متحده درحال حاضر نه تنها پوشش دهنده ي انواع بيماري ها هستند بلکه پدران و مادران مي توانند جنس جنين را نيز انتخاب کنند. البته آنها ارائه دهنده برآورده کننده ي سفارش هاي ديگر در حال حاضر نيستند امّا اين امکان وجود دارد که بتوانند نقشه ي ژنتيکي را سريع تر و آسان تر انجام دهند. سال گذشته يک کمپاني کاليفرنيايي اعلام کرد که قادر است به رنگ مود و پوست عمليات تجسس و غربال را حسب در خواست متقاضيان انجام دهد امّا خيلي سريع اين ادعاي خود را پس گرفت چون خود را در ميان يک جنجال عظيم پيدا کرد. تحقيقاتي از اين نوع باعث گرديد پاپ بنديکت بلافاصله آن را محکوم کرده و پژوهش در مورد ايجاد يک فرزند را کامل ممنوع اعلام کند.
بهترين آزمايش غربال کردن در بازار در حال حاضر به نام PGD يا تشخيص ژنتيکي پيش از لقاح يا کاشتن بوده که هدف از آن جلوگيري از تولد نوزداني است که مبتلا به اختلالات جدي هستد و براي اين کار غربال کروموزوم ها از يک يا دو سلول جنيني براي کشف اختلالات تنها راه حل است. در اين روش بسته به نتايج به دست آمده جنين IVF توليد شده يا در رحم مادر کشت مي شود و يا به مراکز تحقيقاتي اهداء شده و يا از بين برده مي شود.
ادامه نوشته

مادر فرزندان زهرا

آغاز سخن
 

«فاطمه»ملقب به «امّ البنين»، دختر«حزام بن خالد بن ربيعه»، از بانوان نمونه ي صدر اسلام است. او در مکتب اسلام راستين پرورش يافته بود.ام البنين(س) زني با کمال، اديب و با وقار بود و از روزي که به خانه ي اميرمؤمنان علي(ع) آمد هر روز بر درخشش او بزرگي و افزوده شد. وي تا پيش از اين ازدواج زني، بي نشان اما از خانداني بزرگ بود ولي تشرف او به همسري امام، از او چهره اي تابناک در تاريخ اسلام ساخت. ام البنين(س)از امام، صاحب چهار فرزند شد که عباس(ع)بزرگ ترين و درخشنده ترين آن ها به شمار مي رفت. همو که از طريق وي نسل علي (ع)تا آفريقا و مرز اروپا گسترش يافت و اين ها همه از افتخارات ام البنين (س)است.
فرزندان او در دامان مادري تربيت يافته بودند که آنان را خدمت گزار فرزندان فاطمه (س)مي دانست و چون پروانه، گرد حسنين و زينبين مي سوخت. نوشته اند هنگام تولد عباس(ع)، امام علي(ع)نوزاد خود را در آغوش کشيد و نوازش کرد. سپس اشک او جاري شد و دستان عباس(ع)را بوسيد و او را در آغوش خود فشرد. امّ البنين (س)با ديدن اين منظره، از او پرسيد:«چرا دستان او را مي بوسيد؟آيا عيبي در آن هست؟»امام علي(ع)فرمود:«اگر خويشتن دار باشي، خواهم گفت. اين دست ها در پي ياري فرزندم حسين(ع)در کربلا قطع مي شوند و...»اشک در چشمان اين مادر حلقه زد، ولي فرو نچکيد؛ زيرا عشق و علاقه ي او نسبت به اين خانواده به اندازه اي بود که خود و فرزندانش را به دست فراموشي سپرده بود. او به جاي زاري، عزم خود را جزم کرد تا ثمره ي زندگي اش را براي فداکاري در آن روز بزرگ آماده سازد.
ادامه نوشته